Organizacja armii Według uchwał sejmu niemego armia koronna składać się miała z 6000 jazdy, 4000 dragonii i 8000 piechoty, litewska zaś z 2300 jazdy, 1500 dragonii i 2300 piechoty. W budżecie nie przewidziano jednak osobnego funduszu na pensje kadry dowódczej, które pochłaniały ogromny procent stawek żołdu. Dlatego też faktyczną liczebność wojska w Koronie wynosiła po 1717 12 000 żołnierzy, a armii litewskiej zaledwie 4000. Wobec szczupłości armii, liczba etatów była ograniczona, toteż szlachta pragnąca posiadać szlify oficerskie musiała czekać na zwolnienie stanowisk lub odkupić je od poprzedników. Zwyczaj kupowania stopni zamykał drogę awansu ludziom zdolnym, lecz niemającym pieniędzy.
W 1726 podjęto uchwałę, by piechotę wybraniecką zastąpić podatkiem od osadzonych na łanach wybranieckich sołtysów. W ten sposób sfinansowano utworzony w 1729 dodatkowy regiment pieszy o stanie około 350 żołnierzy.