Jazda po 1717 została poważnie zmniejszona. W Koronie liczyła 1000 husarii, 4000 pancernych i 1000 jeźdźców lekkich. Zniesiono dotychczasowy podział i sformowano cztery pułkiPułk króla, królewicza i hetmanów. o zbliżonej liczebnościOdpowiednio 1865, 1225, 1475, 1425 koni. i składające się z wszystkich trzech rodzajów konnicy. Ujednolicono też skład chorągwi. W husarii liczyły one 55 koni, w pancernej i lekkiej jeździe po 50. Chorągwie szefów pułków były większe – królewskie po 100, inne po 80 koni. Zlikwidowano całą arkebuzerię, którą częściowo zamieniono na dragonię.

Dowództwo chorągwi składało się z rotmistrza, porucznika i chorążego, prócz tego w chorągwiach szefów pułków znajdował się kapelan, cyrulik i orkiestra. „Ślepe poczty” pochłaniały około 17% etatu jednostek. Liczba towarzyszy była według etatu znacznie większa od liczby pocztowych. Po 1717 zaczął się rozpowszechniać zwyczaj dawania przez towarzyszy zastępstwa w postaci dwóch pocztowych. Towarzysze zastępowani zwani byli „sowitymi”, a „przytomni” pełnili służbę w miejscu zakwaterowania jednostki. W oddziałach panowała nieustanna płynność kadry. W miejscu postoju przebywał najczęściej chorąży i pewna liczba pocztowych.