Nikołaj Pietrowicz Nikołajew, ros. Николай Петрович Николаев (ur. w 1911 w Moskwie, zm. 11 grudnia 1945 w ZSRR) – radziecki wojskowy (kapitan), dowódca batalionu Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej, a potem 700 Wschodniego Pułku Specjalnego Przeznaczenia, dowódca 635 Batalionu Wschodniego, wykładowca w szkole wojsk wschodnich, a następnie szef sztabu 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1929 r. ukończył w Moskwie szkołę średnią, po czym krótko pracował jako laborant w technikum elektrotechnicznym im. Krasina. W sierpniu tego roku został elektromonterem w zakładach „Elektrozawod”, zaś od lipca 1931 r. był zastępcą kierownika w tych zakładach. W maju 1932 r. wstąpił do Armii Czerwonej. Na pocz. listopada 1934 r. ukończył przeszkolenie w leningradzkiej szkole łączności, po czym objął dowództwo plutonu szkoleniowego 3 batalionu szkoły. W 1936 r. awansował do stopnia podporucznika. We wrześniu 1939 r. ukończył akademię wojskową w Moskwie w stopniu porucznika. Do poł. stycznia 1940 r. znajdował się w podporządkowaniu Rady Wojskowej Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego, a następnie został zastępcą szefa jednego z oddziałów sztabu 140 Dywizji Strzeleckiej. Od poł. kwietnia tego roku pełnił funkcję szefa sztabu 1 Pułku Strzeleckiego, zaś od poł.