Po zakończeniu wojny pełnił służbę w 3 Kazańskiej Dywizji Strzelców rozlokowanej na terenie Charkowskiego Okręgu Wojskowego. W 1922 roku ukończył kurs w Wyższej Taktyczno-Strzeleckiej Szkole Kadry Dowódczej Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej imienia III Kominternu "Wystrieł". W 1923 roku został pomocnikiem dowódcy 3 Pułku Strzelców, a później pomocnikiem dowódcy i dowódcą 7 Pułku Strzelców. 1929 roku ukończył Kurs Wyższych Dowódców w Szkole "Wystrieł", po czym pozostał w niej w charakterze wykładowcy taktyki, a później kierownika średniego kursu, kierownika oddziału szkolnego, głównym wykładowcą taktyki i w końcu kierownikiem szkolnej części kursów. W 1933 roku ukończył Akademickie Kursy Technicznego Doskonalenia Kadry Dowódczej przy Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej w Moskwie. W grudniu tego samego roku pozostał w akademii na stanowisku starszego wykładowcy taktyki i kierownika kursu. W 1934 roku ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego w Moskwie. Dwa lata później został szefem sztabu 7 Zapasowej Brygady Pancernej (ros. 7 запасная танковая бригада), a w 1937 roku jej dowódcą. W 1938 roku dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na 43 Brygadę Pancerną (ros. 43 легкотанковая бригада).