Sala Obrzędowa w Pradze (), nazywana również Nową Salą Obrzędową przy Starym Cmentarzu Żydowskim – neoromański budynek dawnej sali obrzędowej i kostnicy praskiego żydowskiego bractwa pogrzebowego. Znajduje się w dzielnicy Josefov w Pradze, na terenie Starego Cmentarza Żydowskiego, obok Synagogi Klausowej. Wzniesiono go w latach 1906–1908 według projektu architektów Jana Gerstla i Aloisa Gabriela. Wraz ze Starym Cmentarzem Żydowskim jest chroniony jako część czeskiego narodowego zabytku kultury.
Historia Nowa sala obrzędowa powstała w miejscu starszego budynku praskiego bractwa pogrzebowego, który pełnił tę samą funkcję. Za neoromańską fasadą odbywała się rytualna tahara, czyli oczyszczenie ciała zmarłego przed pogrzebem. Obiekt służył pierwotnemu celowi do I wojny światowej. Z mieszczącej się w podziemiu kostnicy wyruszały kondukty pogrzebowe na Nowy Cmentarz Żydowski.
W 1926 roku praskie bractwo pogrzebowe wydzierżawiło budynek Muzeum Żydowskiemu w Pradze, które otworzyło w nim swoją pierwszą ekspozycję. W 1997 roku obiekt odrestaurowano i udostępniono w nim wystawę poświęconą żydowskim zwyczajom pogrzebowym. Ekspozycja była czynna do 2024 roku. Obecnie budynek przechodzi rekonstrukcję, która ma przywrócić mu pierwotną postać.