Wyporność nawodna okrętów tego typu wynosiła 761 t, zaś podwodna 925 t. Okręty miały 65,9 m długości, 7,12 m szerokości, a ich zanurzenie wynosiło 4,3 m. Napęd tych jednostek stanowiły dwa silniki wysokoprężne o mocy 969 kW (1318 KM) oraz dwa silniki elektryczne o mocy 809 kW (1100 KM) napędzające dwie śruby, które rozpędzały te okręty do prędkości 12 węzłów (22 km/h) na powierzchni i 9 węzłów (17 km/h) pod powierzchnią wody. Zasięg tych okrętów (na powierzchni), w porównaniu do wielkości Morza Śródziemnego (tam gdzie najczęściej miały operować), był w miarę duży, bo wynosił 8059 mil morskich przy prędkości 7,5 węzła lub także 4000 mil morskich (7400 km) przy prędkości 12 węzłów, jednak pod powierzchnią wynosił zaledwie 92 mile przy prędkości 4 węzłów. Okręty te mogły zanurzyć się maksymalnie na głębokość 80 m. Załoga tych jednostek składała się z 42 oficerów i marynarzy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Okręty podwodne typu Saphir · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.