Opis konstrukcji Głównym przeznaczeniem tych okrętów nie było zwalczanie przeciwnika za pomocą torped, lecz stawianie pól minowych. Temu celowi została podporządkowana ich konstrukcja. Stocznia Normand, która je budowała, skorzystała z rozwiązań konstrukcyjnych sprawdzonych na brytyjskich podwodnych stawiaczach min typu E z 1914–1918. Zastosowano więc układ dwukadłubowy, gdzie kadłub sztywny był całkowicie otoczony kadłubem wypornościowym. W przestrzeni między kadłubami zajmowanej przez zbiorniki balastowe znajdowało się 16 pionowych pojemników w grupach po cztery sztuki. Na jednej burcie znajdowały się dwie takie grupy. W każdym pojemniku mieściły się dwie miny o specjalnej konstrukcji. Wymagało to oczywiście konstruowania i produkowania stosunkowo niewielkich ilości takich min, potrzebnych tylko dla okrętów podwodnych.