Od września 1933 do września 1934 roku był słuchaczem Dywizyjnego Kursu Podchorążych Piechoty 18 DP przy 71 pułku piechoty w Zambrowie, który ukończył z pierwszą lokatą. Ponownie podjął studia, których jednak nie ukończył utrzymując się z prac dorywczych. Był m.in. urzędnikiem Funduszu Pracy. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 384. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Od lipca do sierpnia 1939 roku uczestniczył w kursie dla adiutantów batalionów w Ośrodku Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie, skąd został skierowany do 33 pułku piechoty. W szeregach tego pułku uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.
Od października 1939 roku uczestniczył w konspiracji. Do początku 1941 roku był komendantem Chorągwi Warszawskiej Szarych Szeregów. Wiosną 1941 roku przeniesiony do rezerwy w związku z dekonspiracją. Od marca 1942 roku był adiutantem dowódcy Obwodu Żoliborz Armii Krajowej. Jednocześnie pracował w Wydziale Informacji Biura Informacji i Propagandy KG AK, w którym od czerwca 1943 roku był szefem referatu. W 1942 roku awansowany na porucznika.