W czasie okupacji był legalnie zatrudniony w Arbeitsamcie w Warszawie. Jako żołnierz Podziemia pomagał w infiltracji tej instytucji. Wiosną 1943 roku uczestniczył w przygotowaniach do udanego zamachu na szefa Arbeitsamtu, Curta Gregora Hoffmanna.
W czasie powstania warszawskiego był adiutantem dowódcy obwodu ppłk. Mieczysława Niedzielskiego „Żywiciel”, zaś od 20 września 1944 roku był oficerem operacyjnym 8 Dywizji Piechoty AK im. Romualda Traugutta. 27 września awansowany na stopień kapitana. Po kapitulacji przebywał w obozach jenieckich: Altengrabow Stalag XI A, Sandbostel Oflag X A. Znalazł się w grupie 29 oficerów (m.in. płk Mieczysława Niedzielskiego „Żywiciel”, płk. Karola Ziemskiego „Wachnowskiego”) oskarżonych o zamiar opanowania obozu. Przekazany Gestapo, skazany 4 kwietnia 1945 na śmierć został osadzony w obozie koncentracyjnym Neuengamme. Życie całej grupie oficerów uratowała interwencja hrabiego Folke Bernadotte u Heinricha Himmlera. Został wysłany do oflagu w Lubece, gdzie 2 maja 1945 roku został uwolniony przez wojska brytyjskie.
Od maja 1945 roku był zastępcą dowódcy batalionu ppłk Niedzielskiego w Lubece, w lipcu 1945 roku został przydzielony do Obozu Zbornego nr 1 w Paryżu, a następnie Obozu Zbornego nr 3 w Lille.