Od roku 1969 Alphonso podjął pracę w restauracji i nocnym klubie The Ruins w Ocho Rios. Założył tam i prowadził grający na stałe w owym lokalu band The Ruinaires. W roku 1972 doznał udaru mózgu i został hospitalizowany w Saint Ann's Bay. Gdy jego stan pogorszył się w wyniku długotrwałej śpiączki, przetransportowano go do szpitala uniwersyteckiego w stolicy kraju. Tam udało się przywrócić go do zdrowia, ale choroba pozostawiła po sobie ślad w postaci lekkiego niedowładu prawej dłoni, co skłoniło saksofonistę do zawieszenia kariery. Po okresie rekonwalescencji zdecydował się on sprzedać swój dom przy Waltham Crescent w Kingston i wraz z rodziną wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Mimo to w roku 1973 Sir Coxsone z powodzeniem wydał drugą płytę długogrającą sygnowaną jego nazwiskiem, The Best of Rolando Alphanso (błąd w nazwisku poprawiono dopiero w reedycji na CD), a dwa lata później kolejną – King of Sax. Oba te krążki były kompilacjami tych nagrań zarejestrowanych przez Dodda, na których dominują popisowe partie solowe saksofonisty.