S. Bretsznajder był opiekunem ponad 150 magisterskich prac dyplomowych, 10 prac doktorskich i trzech prac habilitacyjnych.
Działalność pozauczelniana mały|Grób Stanisława Bretsznajdera na cmentarzu Powązkowskim W latach 1949–1965 S. Bretsznajder był m.in.: dyrektorem naukowo-technicznym Głównego Instytutu Chemii Przemysłowej, kierownikiem Zakładu Fizykochemicznych Podstaw Technologii Chemicznej w Instytucie Chemii Fizycznej PAN, przewodniczącym Podsekcji Chemii i Technologii Nieorganicznej PAN, przewodniczącym Sekcji Inżynierii i Aparatury Chemicznej w Polskim Komitecie Normalizacyjnym, wiceprezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Chemicznego (1953-56).
Był też członkiem: Rad Naukowych Instytutu Chemii Fizycznej PAN, Instytutu Chemii Ogólnej i Instytutu Badań Jądrowych, Komitetu Nauk Chemicznych PAN, Rady Ekonomicznej przy Urzędzie Rady Ministrów, Głównej Rady Chemii w Komitecie Nauki i Techniki, Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Przemysłu Chemicznego.
Członkiem korespondentem PAN został w 1954 roku, a członkiem rzeczywistym – w 1961 roku.