Odkrycie papirusów i próby odczytu Odkrycie papirusów w Herkulanum miało przełomowe znaczenie dla świata nauki przede wszystkim dlatego, że do połowy XVIII wieku zaledwie trzy papirusy były znane i wszystkie pochodziły ze średniowieczaFrederic G. Kenyon, Palaeography of Greek papyri (Oxford, Clarendon Press, 1899), s. 3.. Starożytne zwoje, które były częścią biblioteki z greckimi i łacińskimi tekstami, nie mogły przetrwać do czasów nowożytnych w klimacie śródziemnomorskim, jak było to możliwe w Egipcie.
Odkrycia dokonano w latach 1752–1754 w Willi Papirusów, przez pracowników rodziny Burbońskiej. Wiele zwojów zostało zniszczonych przez pracowników, wystarczyło jedno nieostrożne dotknięcie i zwoje rozsypywały się w pył. Dlatego liczba zwojów, jaką zawierała oryginalna biblioteka Filodemosa, jest nieznana. W 1855 roku liczba odkrytych zwojów wynosiła 1756, w połowie XX oficjalna lista obejmowała 1814 zwojów i fragmentów. Obecnie liczba ta wynosi 1826The Herculaneum Papyri. Diringer w połowie XX wieku oceniał, że ponad 340 zwojów zachowało się w niemal nienaruszonym stanie, około 970 uległo częściowym uszkodzeniom, ponad 500 zachowało się we fragmentach.