MoskalofilstwoMoskalofilstwo w Słownik Języka Polskiego PWN Witolda DoroszewskiegoPo pokonaniu ruchów rewolucyjnych, Austria weszła w okres neoabsolutyzmu. Wraz z jego utrwalaniem się, malała stopniowo aktywność społeczeństwa ukraińskiego. Te nieliczne pisma ukraińskie, które powstały w 1848 i 1849 r. powoli z braku prenumeraty zaczęły upadać. Jedynie świętojurcy deklarowali pełną lojalność wobec poczynań rządu, myśląc o polepszeniu własnej pozycji i zwiększeniu posiadanych przywilejów. Bardzo zaktywizowali się moskalofile, głoszący konieczność złączenia „niepodzielnej narodowości rosyjskiej”. Przewodził im Denis Zubryćkyj, atakujący narodowców - budzicieli narodu ukraińskiego za wprowadzenie słownictwa ludowego do języka literackiego. Według moskalofilów jedynym językiem godnym „Rosjan” z Galicji był język rosyjski. Moskalofile starali się pisać i mówić po rosyjsku, z dość mizernym skutkiem. Dużego poparcia udzielała im wyższa hierarchia kościoła greckokatolickiego, zauroczona potęgą Rosji carskiej, szczególnie po przemarszu wojsk rosyjskich na Węgry w 1849 r. Działalność moskalofilów spotykała się z oporem tak ze strony władz Galicji, jak i rodzącego się ukraińskiego ruchu narodowego. Czesław Partacz, Od Badeniego do Potockiego. Stosunki polsko-ukraińskie w Galicji w latach 1888-1908, Toruń 1997, , Wyd. Adam Marszałek, s.