Właściwości aerodynamiczne Ożaglowanie typu kleszcze kraba posiada charakterystyczne własności aerodynamiczne, co zwróciło szczególną uwagę pasjonatów i zaowocowało wieloma eksperymentami przeprowadzonymi w tunelach aerodynamicznych i w warunkach rzeczywistych. Dowiodły one, że "kleszcze kraba" są znacznie wydajniejsze niż inne typy żagli, w wytwarzaniu siły aerodynamicznej w pełnym spektrum kątów natarcia.
Postawiona przez prof. Czesława Marchaja hipoteza o tworzeniu siły nośnej na tym żaglu w sposób podobny jak na płacie delta, czyli hipoteza wiru brzegowego nie znalazła potwierdzenia. Wiele wskazuje na to, że uzyskanie nadzwyczajnej siły nośnej dzięki bardzo późnemu oderwaniu można tłumaczyć możliwością zmiany głębokości profilu żagla od 0% do 40%, prostymi środkami i bez psucia gładkiej powierzchni płata. Żagiel skrojony jako całkowicie płaska powierzchnia może adaptować swobodnie swój kształt do chwilowego rozkładu ciśnień.
Żagiel tego typu może przybierać płaski profil optymalny do żeglugi na wiatr (maksymalny stosunek siły nośnej do siły oporu), aby gdy warunki pozwalają, przez zwykłe uniesienie dolnego drzewca radykalnie zwiększyć głębokość profilu, i uzyskać ogromną siłę ciągu.