14 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (14 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.
Dywizjon stacjonował w Gliwicach, podlegał dowódcy 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Z dniem 30 czerwca 2011 dywizjon został rozformowany.
Historia Zgodnie z rozkazem MON nr 005/Oper. z dnia 28 stycznia 1961, następnie zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 i rozkazem dowódcy 1. Korpusu OPK Nr 0030/Org. z 26 marca 1962, przystąpiono do formowania 14. dywizjonu ogniowego artylerii rakietowej w pobliżu miasta Woźniki. Koszary i mieszkania dla kadry były w trakcie budowy, w związku z tym cały stan osobowy dywizjonu mieszkał pod namiotami. Blok mieszkalny dla kadry w Kaletach oddano około 1965 roku. W tych warunkach przygotowywano się do pierwszych strzelań bojowych, które odbyły się w czerwcu 1962 roku w Aszułuku (ZSRR), kolejne w latach 1968, 1972, 1976 i 1980.
Rozbudowę inżynieryjną stanowisk ogniowych dywizjonu ukończono na przełomie lat 1967-1968.
Zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu do roku 1963 był PZR SA-75 Dźwina, a na początku 1986 został przezbrojony na PZR S-125M Newa, z których w roku 1988 wykonał strzelanie na poligonie w Aszułuku.