Kolejne strzelania odbyły się już w Polsce, na poligonie w Ustce roku 1993 i 1996.
W czerwcu 2001 dywizjon zmienia stanowiska ogniowe w m. Przezchlebie, koszary znajdują się Gliwicach.
W 2003 roku dywizjon zostaje przezbrojony na zmodernizowany w Polsce PZR S–125 Newa-SC, z których w 2004 roku odbywa pierwsze strzelanie bojowe na poligonie w Ustce.
W roku 2005 po raz kolejny dywizjon zmienia stanowiska ogniowe. Tym razem w rejon miejscowości Toszek na stanowiska po byłym 19 dywizjonie technicznym, który przez lata był głównym źródłem zaopatrzenia 14 dywizjonu w rakiety, podczas przewidywanych realnych działań bojowych.
Decyzją Nr 129/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 kwietnia 2006 wprowadzono odznaki pamiątkową i rozpoznawczą 14 dywizjonu.
W związku ze zmianami w strukturach Sił Powietrznych, decyzją MON nr Z-37/Org./P1 z dnia 27 maja 2010 roku, następnie decyzją MON nr PF-68/Org./SSG/ZOiU-P1 z dnia 19 sierpnia 2010 roku oraz wykonawczym rozkazem Dowódcy Sił Powietrznych nr PF-211 z dnia 8 września 2010 roku zdecydowano o rozformowaniu jednostki w terminie do dnia 30 czerwca 2011.