Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931.
Zaangażowany w politykę wraz ze swoim bratem Adamem. Od początku stycznia 1938 przeszedł w stan nieczynny. Od stycznia 1938 stał na czele Obozu Zjednoczenia Narodowego, zastępując na tej funkcji płk. Adama Koca. W tym samym roku był prezesem Prezydium Zarządu Koła Parlamentarnego OZNPrace parlamentarne O.Z.N. 1938/39 r., Warszawa 1939, s. 39.. Uroczyście otworzył obrady sejmu V kadencji w 1938.
Był wolnomularzem, należał do loży wolnomularskiej Tomasz Zan w WilnieCezary Leżeński, Legiony to braterska nuta... czyli od Legionów do masonów, Wolnomularz Polski, nr 40, listopad-grudzień 2003, s. 15..
W końcu sierpnia 1939 powrócił do służby czynnej i został wyznaczony na stanowisko dowódcy Korpusu Interwencyjnego. Później wyznaczony na dowódcę Grupy Operacyjnej „Wyszków” (faktycznie nie zdążył objąć dowodzenia), następnie wyznaczony na dowódcę odwodów Armii „Prusy”, ostatecznie wieczorem 3 września objął dowodzenie Grupy Operacyjnej jego imienia w ugrupowaniu południowym Armii „Prusy”. Siły którymi dowodził generał nie osiągnęły jeszcze gotowości bojowej, składały się z trzech niekompletnych dywizji piechoty (36 DP rez, 12 DP, 3 DPLeg) oraz improwizowanej grupy "Kielce". 6 września, gdy został zaatakowany przez wojska niemieckiej 10 Armii gen.