Reichenau w sile 8 dywizji, otrzymał z Naczelnego Dowództwa rozkaz do obrony przejść przez Góry Świętokrzyskie. 7 września, gdy siły niemieckie wykorzystując 60-kilometrową lukę w polskim froncie na południu wyszły na tyły jego zgrupowania, podjął decyzję o odwrocie za Wisłę. 8 września drogę odwrotu zagrodziły mu wojska niemieckie i doszło do bitwy pod Iłżą. Po kilku nieudanych próbach przełamania się przez linie niemieckie, 9 września podjął decyzję o rozwiązaniu zgrupowania i przebijania się małymi oddziałami za Wisłę. 10 września wraz z grupką oficerów dotarł do Wisły, a następnie 11 września rano udało mu się przeprawić przez rzekę w okolicach Józefowa. 12 września dotarł do sztabu Armii "Lublin", a stamtąd wieczorem udał się do Włodzimierza wezwany do sztabu Naczelnego Wodza.
Ewakuował się do Rumunii, gdzie został internowany w obozie generalskim w Tŭlcea. 8 lutego 1941 wraz z grupą 11 generałów został wydany Niemcom przez rząd rumuński.
Przebywał od 1941 w oflagu VI E w Dorsten w zagłębiu Ruhry, potem w karnym oflagu w Dössel. Po wyzwoleniu w kwietniu 1945 dostał się do Londynu. W Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie nie służył. Stronił od polityki i działalności publicznej. Pozostał na emigracji w Londynie do ostatnich swoich dni. Zmarł 8 sierpnia 1981 w Londynie.