Ernestine Louise Rose (ur. 13 stycznia 1810 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 4 sierpnia 1892 w Brighton) – amerykańska działaczka społeczna, pierwsza znana feministka ateistyczna, reformatorka, wykładowczyni i aktywistka urodzona w Polsce, feministka libertariańska i abolicjonistka, jedna z najważniejszych postaci ruchu feministycznego w Stanach Zjednoczonych w XIX wieku.
Wczesne lata Ojciec Ernestine Rose był rabinem. Po śmierci swej żony przejął pełną opiekę nad córką, którą chciał wychować w ścisłej zgodności z surowymi zaleceniami ortodoksyjnego judaizmu. Rose już jako dziecko zaczęła kwestionować religijne normy i wartości, zwłaszcza te sankcjonujące niższą pozycję społeczną kobiet. Powiedziała o sobie później: „byłam pięcioletnią buntowniczką”. Jako nastolatka zadeklarowała, że nie jest osobą wierzącą, co spowodowało konflikt pomiędzy nią i ojcem. Konflikt zaostrzył się, gdy jej ojciec, chcąc zmusić ją do powrotu do judaizmu, zaręczył ją bez jej zgody z przyjacielem ze swojej społeczności.