Uczestnik IV, V, VI i VII Kongresu Kominternu. Na V Kongresie Kominternu (1924) wybrany na członka Komitetu Wykonawczego (IKKI). Na tym Kongresie przeszedł na stronę krytyków kierownictwa partii i poparł stanowisko frakcji ultrarewolucyjnej. W wyniku decyzji Kongresu, po odsunięciu od władzy dotychczasowych władz KPRP, został wybrany do tymczasowego kierownictwa KPRP mającego zarządzać partią do czasu przeprowadzenia wyborów nowego kierownictwaAndrzej Friszke „Czekanie na rewolucję. Komuniści w II Rzeczypospolitej 1921 – 1926“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2023, ISBN 978-83-67805-08-7, s. 294 i 309. Od 1935 członek Międzynarodowej Komisji Kontroli Kominternu. Wiceprzewodniczący Sekcji Polskiej. Aktywny działacz Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych (Profintern) i MOPR.
Uczestnik zjazdów i konferencji KPP do 1935. Członek Stowarzyszenia Starych Bolszewików.
W czasie „wielkiej czystki” w 1937 aresztowany przez NKWD i stracony.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny t. IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960-1961. Р. А. Ермолаева Гжельщак Францишек w: Большая советская энциклопедия, БСЭ.