Został wykładowcą historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Warszawsko-Praskiej i w Prymasowskim Instytucie Życia Wewnętrznego. W latach 2005–2009 sprawował urząd wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej. Współpracował z Wyższą Szkołą Humanistyczną w Pułtusku, Wydziałem Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Ośrodkiem Studiów Wschodnich na Uniwersytecie Warszawskim, a także Archiwum Miasta Stołecznego Warszawy i Komisją Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. W 1999 został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Teologicznego.
8 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-praskiej ze stolicą tytularną Hólaru. Święcenia biskupie otrzymał 19 listopada 2011 w Katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie. Konsekracji dokonał arcybiskup Henryk Hoser, biskup diecezjalny warszawsko-praski, w asyście swoich poprzedników: Sławoja Leszka Głódzia, arcybiskupa metropolity gdańskiego, i Kazimierza Romaniuka, biskupa seniora warszawsko-praskiego. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Omnia possibilia credenti (Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy). W 2011 objął urząd wikariusza generalnego diecezji.