Na stanowisku zinwentaryzowano kilkanaście odłamków naczyń, a wśród nich: dwa brzegi, zapewne pucharów lejkowatych, zdobione poziomym pasem głębokich nakłuć; brzeg innego, szerokiego naczynia, zdobionego poprzez nakłucia paznokciem; górną część pucharu zdobionego nacinaną jodełką; brzusiec o wygładzanych powierzchniach; kilka grocików i jeden wiór krzemienny. Zbiory te, częściowo zachowane, znajdują się w posiadaniu Muzeum Narodowego w Szczecinie. Jeszcze w 1969 roku K. Siuchniński zaliczał osadę do kultury ceramiki dołkowo-grzebykowej. Ponowna analiza T. Galińskiego (1992) pozwoliła jednak na identyfikację kultur pucharów lejkowatych oraz ceramiki sznurowej.
Nowożytność
Wieś została założona z rozkazu króla pruskiego Fryderyka II w ramach szerszej akcji osadniczej przeprowadzanej na Pomorzu. Stargardzki magistrat na terenie tzw. puszczy poczernińskiej (Dzisiaj w języku niemieckim słowo Heide oznacza wrzosowisko. Dawniej, szczególnie w północnych dialektach, odnosiło się po prostu do obszaru leśnego, czego śladem są niemieckie nazwy Puszczy Wkrzańskiej () i Goleniowskiej (). Zgodnie z opisem Brüggemanna (s. 318) był to obszar długi na milę i szeroki na ćwierć mili.