Budynek wymagał remontu i adaptacji – miał niesprawną instalację centralnego ogrzewania, zniszczone podłogi, okna bez szyb, miejscami zasłonięte czarnym papierem, stosowanym do zaciemnień (zasłaniania okien w czasie alianckich nalotów). Brakowało mebli i instalacji laboratoryjnych, sprzętu laboratoryjnego i odczynników. Istniała tylko jedna mała sala wykładowa ze stołem laboratoryjnym i wyciągiem.
Jerzy Szmid sprowadził na kilka tygodni z Krakowa grupę stolarzy, którzy odnowili podłogi i wykonali meble. W przebudowie sal pomagała młodzież (pracami betoniarskimi i zbrojeniowymi kierował absolwent szkoły budowlanej, Henryk Komendant). Jerzy Szmid, wraz z pierwszymi studentami (przyszłymi pracownikami Wydziału, m.in. Witoldem Zielińskim, Józefem Jałowiczorem, Ryszardem Nowickim), poszukiwał wyposażenia laboratoriów w ruinach fabryki benzyny syntetycznej w Policach, zbombardowanej przez aliantów (zobacz też – Enklawa Policka). Przywozili na aleję Piastów wszystko, co mogło przydać się w laboratoriach (także kwasoodporne płytki ceramiczne do wykładania stołów laboratoryjnych).