Działalność publiczna thumb|200px|Przemysław Wipler na wiecu wyborczym na Rynku Głównym w Krakowie (2015) Latem 1997 pracował przy zwycięskiej kampanii Donalda Tuska do wyborów parlamentarnych z ramienia Unii Wolności jako wolontariusz pod kierunkiem Sławomira Nowaka i mąż zaufania komisji wyborczej w Sierakowicach. W 1998 podczas protestu pod ambasadą Wielkiej Brytanii w Warszawie przeciwko umieszczeniu w areszcie domowym byłego chilijskiego dyktatora Augusta Pinocheta poznał Janusza Korwina-Mikkego, po czym wstąpił do Unii Polityki Realnej. W 1999 współtworzył Stowarzyszenie KoLiber. Pełnił funkcję prezesa oddziału warszawskiego, a następnie prezesa zarządu głównego tego stowarzyszenia. Od 1999 do 2001 był redaktorem „Najwyższego Czasu!”. Należał do UPR do 2000 i pełnił funkcję rzecznika tej partii. Od 2002 do 2005 był prezesem Fundacji Odpowiedzialność Obywatelska. W 2003 odrzucił propozycję pracy w charakterze asystenta Jana Rokity w komisji śledczej w sprawie afery Rywina. W 2009 został fundatorem, a następnie również prezesem Fundacji Republikańskiej (ustąpił z tej funkcji w 2011). Jest publicystą kwartalnika „Rzeczy Wspólne”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przemysław Wipler · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.