jen yin, -in jin yang, -iang jaŋ yong, -iong joŋ er, -er er wa, -ua ła wo, -uo ło wai, -uai łaj wei, -ui łej wan, -uan łan wen, -un łen wang, -uang łaŋ weng, -ueng łeŋ yue, -üe üe yuan, -üan üan yun, -ün ün
Spolszczanie pinyinu Niektórzy, poznawszy podstawy wymowy pinyinu, próbują go spolszczać. To jednak nie jest precyzyjne i utrudnia identyfikację nazw. Przykładowo imię Mao Zedonga można spolszczyć jako Dzedung, Cedung, Dzetung, Cetung itd., a żaden z wariantów nie jest lepszy od innych.
Kolejny błąd polega na spolszczaniu pinyinu tak, jakby był on pisownią anglojęzyczną, np. Chongqing na „Czongking”, podczas gdy przybliżona chińska wymowa to „czhung–ćśing”. W języku chińskim istnieje rozróżnienie na samogłoski przydechowe - podczas gdy literę „b” możemy odczytać jako „b”, „p” lub jako głoskę pośrednią między nimi, tak literę „p” należy odczytać z przydechem jako „ph”. Podobnie wygląda sytuacja ze spółgłoskami „c”, „ch”, „k”. Samogłoska „i” będzie z kolei inaczej czytana w zależności od spółgłoski, jaka przed nią stoi. Przy literach q, t, y, p, d, j, k, l, x, b, n będzie czytana jak polskie „i”, natomiast stojąc przy z, ch, s, sh, r – jak polskie „y”.