Arnold Ipolyi-Stummer (ur. 20 października 1823 w Kosihy nad Ipľom, zm. 2 grudnia 1886 w Oradei) – węgierski duchowny katolicki, historyk, ósmy biskup ordynariusz bańskobystrzycki od 1871 roku.

Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w 1823 roku w Kosihy nad Ipľom jako syn Františka Stummera i jego żony Arsenii z domu Smrečaniovej. W wieku 13 lat zdecydował się wybrać drogę kapłańską, wstępując do alumnatu archidiecezji ostrzyhomskiej. Przez dwa lata uczęszczał do Emericianum w Bratysławie, a następnie uczył się w Trnawie i na słynnym wiedeńskim Pázmáneum, gdzie pobierał nauki teologiczne przez cztery lata. W 1844 roku wstąpił do seminarium duchownego w Ostrzyhomie, uzyskując rok później niższe święcenia, a w 1847 roku pełne święcenia kapłańskie.

Działalność duszpastersko-naukowa W latach 1845–1847 pracował jako tutor w rodzinie baronów Mednyánszky, będąc jednocześnie wikariuszem w Komárom-Szen-Péter. W 1848 roku przeniósł się do Bratysławy, będąc przez krótki czas wychowawcą i nauczycielem w rodzinie hrabiego Palffy. Wkrótce potem objął probostwo w Zohorze.