Nie podzielali tego zdania inżynierowie wytwórni. Biuro Aeronautyki przychyliło się do zdania firmy, dając wolną rękę w projekcie, wymagając jedynie, aby silnikiem zastosowanym w nowym samolocie był Pratt & Whitney R-4360-4 Wasp Major. Prace posuwały się bardzo szybko. 7 stycznia 1944 roku Bureau of Aeronautics podpisało z wytwórnią Procurement Directive kontrakt, w którym zobowiązywało się sfinansować trzy prototypy samolotu (dwa latające i jeden płatowiec do prób statycznych), który otrzymał oznaczenie XBTM-1. Bardzo szybko ukończona makieta nowej maszyny została przedstawiona do zaakceptowania w dniach 7–9 lutego 1944 roku. 15 kwietnia tego samego roku Biuro zatwierdziło szczegółową specyfikację techniczną, a 31 maja 1944 roku podpisano ostateczny kontrakt. Gotowy prototyp wzniósł się po raz pierwszy w powietrze 26 sierpnia 1944 roku. Samolot otrzymał bardzo dobre oceny, aczkolwiek pośpiech w jakim go budowano zaowocował drobnymi problemami, z którymi jednak szybko się uporano. Wstawienie płetwy grzbietowej przed statecznikiem pionowym poprawiło stateczność kierunkową samolotu, a dodanie systemu hydraulicznego wspomagania układu sterowania zmniejszyło siły z jakimi musiał zmagać się pilot operując drążkiem sterowym. Obniżono również wznios skrzydła.