Wycofano je do 1953 roku. Jednym z głównych powodów takiej decyzji było wprowadzenie na uzbrojenie niemal równolegle samolotu Douglas A-1 Skyraider, który okazał się być maszyną prostszą, tańszą w eksploatacji i tylko nieznacznie ustępującą Maulerowi pod względem udźwigu.
Konstrukcja Mauler był jednomiejscowym, jednosilnikowym, wolnonośnym dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Składane w celu ułatwienia hangarowania na pokładzie lotniskowca skrzydła o trapezowym obrysie. Na krawędzi spływu zaopatrzone w aerodynamiczne hamulce. Usterzenie klasyczne, przed statecznikiem pionowym duża płetwa grzbietowa poprawiająca stateczność kierunkową samolotu. Podwozie chowane, trójpodporowe z tylnym podparciem. Podwozie główne chowane do wnęk w skrzydłach, kółko ogonowe do wnęki w kadłubie. W maszynie zastosowano 28 cylindrowy, silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-4360-4 Wasp Major w układzie poczwórnej gwiazdy, chłodzony powietrzem, napędzający czterołopatowe śmigło o zmiennym skoku. Aby zniwelować moment reakcji pochodzący od tak potężnego silnika zamontowano go w kadłubie z 2° odchyleniem od osi kadłuba. Pod usterzeniem zamontowany hak do lądowania na lotniskowcach.