Historia Po otrzymaniu kontraktu na budowę EMU w 1974, Hamilton United i ILC Dover dostarczyły pierwszą jednostkę EMU do NASA w 1982 roku. W fazie badań i rozwoju (1975–1980) testowano odporność skafandra na ogień oraz przeprojektowano wentylator cyrkulacji powietrza. Pierwszy EMU poleciał z misją STS-4 w lipcu 1982, podczas której astronauci ćwiczyli zakładanie i dopasowywanie skafandra w śluzie wahadłowca kosmicznego. Pierwszy spacer kosmiczny z wahadłowca miał odbyć się podczas STS-5, do czego jednak nie doszło z powodu awarii zasilania wentylatora cyrkulacyjnego. Do pierwszego spaceru z użyciem nowego EMU doszło w trakcie STS-6, gdy Story Musgrave i Donald Peterson wyszli do ładowni wahadłowca Challenger i przetestowali techniki obniżania podstawki startowej górnego stopnia na paliwo stałe używanej do wynoszenia TDRS-A (Tracking and Data Relay Satellite) na orbitę geostacjonarną.