Robert Olejnik (ur. 9 marca 1911 w Essen-Borbeck, zm. 29 października 1988 w Monachium) – niemiecki pilot wojskowy (major) podczas II wojny światowej.
Życiorys Jego ojcem był inżynier z Donbasu, który wyemigrował do Niemiec i ożenił się z Niemką. Od października 1933 r. R. Olejnik uczył się w Deutsche Verkehrsfliegerschule. Od marca 1935 r. służył w Luftwaffe. Początkowo pełnił funkcję instruktora lotniczego. 15 czerwca 1940 r. przeszedł do JG 3. Brał udział w bitwie o Anglię. 26 sierpnia tego roku osiągnął pierwsze zwycięstwo powietrzne. Do końca 1940 r. zestrzelił 5 samolotów brytyjskich. W styczniu 1941 r. awansował do stopnia porucznika. Od 17 maja tego roku dowodził 1 Eskadrą JG 3. 22 czerwca, czyli pierwszego dnia ataku na ZSRR, zestrzelił myśliwiec I-16. Następnego dnia zniszczył w powietrzu aż 4 bombowce sowieckie. 26 czerwca do jego zwycięstw doszło kolejnych 5 zestrzelonych samolotów. 27 czerwca sam został zestrzelony podczas walki z I-16, ale udało mu się przedostać na niemiecką linię frontu. 30 czerwca za 32 zwycięstwa powietrzne został odznaczony Krzyżem Rycerskim Żelaznego Krzyża. 14 sierpnia ponownie go zestrzelono, po czym, ranny, ponownie powrócił do swoich. Do 14 września, kiedy 1 Eskadra JG 3 opuściła front wschodni, miał już na swoim koncie 37 zwycięstw powietrznych.