Jego główna myśl obrazu jest religijna, a także podsumowuje jej żywot w jednym ujęciu, jako źródło i następstwo czynów nie tylko Joanny, lecz jej całego otoczenia.
Oświetlenie obrazu podzielone jest na dwa segmenty. Z góry oświetlenie symbolicznie niebiańskie, skierowane głównie i w pełni na Joannę, włączając twarze monarchów, którym poświęciła swoje życie. Drugim elementem zapewniającym światłocień jest blask pochodni wobec reszty, spora bowiem ilość uczestników tłumu je posiada. Ma to symbolizować blask ziemski, zepsucie ludzi – w owym czasie we Francji panował bowiem upadek moralności i rozwiązłość obyczajów.
Oświetlenie stanowi tutaj więc wymiar symboliczny, poza tym jest wieloetapowe. Oprócz podziału na światło ziemskie i niebiańskie, występuje również na strony obrazu. Lewa charakteryzuje się bardziej zimną, ciemną kolorystyką, przechodzącą dalej stopniowo w jaśniejszą aż na środek, który jest najjaśniejszy, ma bowiem za zadanie skupić na sobie uwagę widza, jest zarówno centrum obrazu, jak i przedstawianych na nim wydarzeń.