Edward Zygmunt Nowakowski, imię zakonne: Wacław, Edward z Sulgostowa (ur. 19 lipca 1829 w Kiryłówce, zm. 9 stycznia 1903 w Krakowie) – polski kapucyn, powstaniec styczniowy, kaznodzieja, historyk.
Życiorys Urodził się 19 lipca 1829 w Bobrówce (według innej wersji w Kuryłówce). Był synem właścicieli tamtejszego majątku, Łukasza i Klotyldy z domu Korzelińskiej. Uczył się w Krzemieńcu i Warszawie, angażując się w działalność narodową. W latach 1850–1858 pracował jako bibliotekarz u Konstantego Świdzińskiego w Sulgostwie. W 1860 wstąpił do zakonu kapucynów w klasztorze w Lubartowie. Tam odbywał nowicjat, a potem także w klasztorze w Lublinie. Wstąpienie do zakonu wynikało z jego ascetycznego usposobienia. W zakonie ślubował post dozgonny.
Z chwilą wybuchu powstania styczniowego 1863 będąc klerykiem przyłączył się do działań polskich. Był ważną postacią utrzymania walk na Podolu i Litwie, wypełniając tam misje. Był członkiem Rządu Narodowego na ziemi lubelskiej. W 1864 został aresztowany i został zesłany na Syberię (tzw. „posielenie”). W trakcie pochodu skazanych na jednym z etapów spotkał swojego brata Karola (artysta malarz), skazanego na ciężkie roboty w kopalniach.