Chengdu J-9 – niezrealizowany projekt chińskiego myśliwca przechwytującego. W jednostkach linowych, samolot wraz z maszyną Shenyang J-8 miał pełnić rolę podstawowych myśliwców chińskich sił powietrznych. Prace nie wyszły poza wstępny projekt, który został zarzucony w 1980 roku na korzyść samolotu Chengdu J-10.
Historia Prace projektowe nad nowym samolotem przechwytującym rozpoczęły się w zakładach w Chengdu (obecnie Chengdu Aircraft Industry Group) w 1964 roku. Nowa maszyna miała stanowić znaczny postęp wobec dotychczas używanych w chińskich siłach zbrojnych samolotów. Planowano zastosować jeden silnik turbinowy o mocy 85 kN (z dopalaniem 124 kN). Oczekiwano, że J-9 będzie zdolny do lotu z prędkością 2,5 Ma na wysokości 22 000 metrów, promień działania rzędu 350 km i masę na poziomie 14 ton. Prace projektowe doprowadziły do powstania koncepcji aż czterech różnych samolotów. Różnice dotyczyły układu zastosowanego skrzydła. Do dalszej realizacji, w 1965 roku wybrano projekt oznaczony kryptonimem J-9B-V. Samolot miał mieć poprawione parametry techniczne. Promień działania zwiększono do 600 km, długotrwałość lotu do 3 godzin a prędkość wznoszenia na poziomie 200 m/s. Aby sprostać wymaganiom powiększono powierzchnie nośną (do 62 m²) samolotu i wygospodarowano miejsce na dodatkowe zbiorniki paliwa.