Bronisław Bortnowski ps. Bronkowski, Bronek, Pietrowski (ur. 8 kwietnia 1894 w Warszawie, zm. 3 listopada 1937 w Moskwie) – działacz komunistyczny, publicysta. Od lutego 1922- do grudnia 1924 rezydent wywiadu sowieckiego (wspólnej rezydentury INO OGPU i Razwiedupra) w Berlinie. Od kwietnia 1925 do lipca 1929 zastępca Jana Bierzina – szefa Razwiedupra Sztabu Armii Czerwonej i jednocześnie od października 1926 szef Wydziału II Razwiedupra. Zastępca członka prezydium Komitetu Wykonawczego Kominternu (IKKI).
Życiorys Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej, był synem urzędnika Bronisława. Od 1910 aktywista Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS), działał w jej kołach propagandowych, rozpowszechniał nielegalną literaturę socjalistyczną. W 1912 ukończył szkołę średnią, podjął pracę jako kreślarz w biurze elektrotechnicznym i wstąpił do SDKPiL. Kolportował literaturę partyjną, wyjeżdżając często do Lublina, Łodzi i na granicę z Austrią. Od jesieni 1913 studiował na politechnice praskiej. Od wiosny 1914 pracował w Biurze Zagranicznym SDKPiL, przerywając studia. Działał m.in. w Zagłębiu Dąbrowskim. Pod koniec sierpnia 1914 aresztowany na zebraniu Zarządu Dzielnicowego SDKPiL w Warszawie i uwięziony, a po kilku miesiącach wywieziony do Saratowa. Zwolniony w listopadzie 1915.