W 1927 rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim w ramach kursów dla nauczycieli szkół średnich. Naukę ukończyła w 1930 na podstawie pracy magisterskiej pt. Powstanie styczniowe w twórczości Stefana Żeromskiego. W tym czasie jej prace były publikowane w czasopismach komunistycznych „Przekrój”, Lewar i Miesięcznik Literacki.

Po kapitulacji Warszawy w 1939 przeniosła się na tereny okupowane przez Związek Radziecki. W Białymstoku podjęła pracę w szkole średniej jako polonistka. Jesienią następnego roku przeniosła się do Lwowa, gdzie współpracowała nad podręcznikami szkolnymi w języku polskim oraz publikowała w „Czerwonym Sztandarze”. Należała do Związku Pisarzy Zachodniej Ukrainy. Po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 przedostała się przez Kijów do Inzy, gdzie zatrzymała się u córki, która otrzymała nakaz pracy w tym mieście. Następnie pracowała Kujbyszewie w polskiej redakcji radzieckiego radia. W październiku 1943 wyjechała do Moskwy. Pracowała tam w Komitecie do spraw Dzieci Polskich w ZSRR, Wydawnictwie Literatury w Językach Obcych oraz Radiostacji im. Tadeusza Kościuszki. Należała do Związku Patriotów Polskich. W 1944 wstąpiła do Polskiej Partii Robotniczej.