Częściowo zamknięta w sidłach niemieckiej operacji była także część 11 Armii Frontu Północno–Zachodniego. Na północy zaatakowała 3 Grupa Pancerna odcinając 11 Armię od Frontu Zachodniego i przekraczając rzekę Niemen. 2 Grupa Pancerna przekroczyła rzekę Bug i weszła 60 km w głąb terytorium radzieckiego do 23 czerwca. Celem tych dywizji pancernych było połączenie się na wschód od Mińska i uniemożliwienie jakimkolwiek jednostkom Armii Czerwonej wycofanie się z okrążenia. Działając wraz z grupami pancernymi, 9. i 4 Armia przecięły radziecki kocioł i zaczęły okrążać siły radzieckie wokół Białegostoku. 23 czerwca radziecka 10 Armia próbowała kontrataku w zgodzie z planami przedwojennymi. Kontratak jednak się nie powiódł. 24 czerwca gen. Pawłow rozkazał gen. Bołdinowi objąć dowództwo nad 6. i 11 Korpusem Zmechanizowanym oraz 6 Korpusem Kawalerii w celu podjęcia kontrataku w kierunku Grodna, aby uniemożliwić okrążenie jednostek Armii Czerwonej wokół Białegostoku. Kontratak ten również się nie powiódł, Sowieci ponieśli potężne straty, chociaż niektóre jednostki zdołały wyrwać się z okrążenia.