Wasilij Fiodorowicz Arsienow, ros. Василий Федорович Арсенов (ur. ?, zm. po 14 marca 1952 r. w ZSRR) – radziecki wojskowy, agent-prowokator Abwehry, współpracownik Abwehrgruppe-107, zastępca szefa jednego z oddziałów sztabu Głównego Zarządu Wojsk Kozackich podczas II wojny światowej.
Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., służył w Armii Czerwonej. Prawdopodobnie pod koniec 1941 r. dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Orle. Po pewnym czasie został zwerbowany jako agent-prowokator do służby dla Abwehry przez dowódcę Abwehrgruppe-107. Przeszedł przeszkolenie w jednej ze szkół wywiadowczych. Latem 1942 r. jako b. wywiadowca Frontu Briańskiego Dmitrij Michajłowicz Szestiakow wszedł w skład konspiracyjnej organizacji sowieckiej „Riewkom”, która powstała w Orle w celu przygotowania zbrojnego wystąpienia przeciwko Niemcom. Dzięki jego działalności prowokacyjnej organizacja została rozbita przez SD na początku lutego 1943 r. Wasilij F. Arsienow otrzymał w nagrodę stopień porucznika Wehrmachtu. Objął jednocześnie funkcję zastępcy szefa komórki śledczej antypartyzanckiego oddziału do zadań specjalnych Tajnej Policji Polowej, rozmieszczonego w jednej z fabryk w Orle. Uczestniczył w przesłuchaniach i rozstrzeliwaniu schwytanych partyzantów i osób im pomagających. W kwietniu 1943 r.