skierowano go do wsi Łokock, gdzie stacjonowała część Abwehrgruppe-107. Utworzył pododdział operacyjno-śledczy do walki z partyzantami i sowieckim wywiadem. Jesienią 1943 r. został odkomenderowany do szkoły wywiadowczej Abwehry na Pomorzu, po ukończeniu której przydzielono go do ochrony zakładów Hermann-Göring-Werke w austriackim Linzu. W 1944 r. wszedł w skład Głównego Zarządu Wojsk Kozackich w Berlinie jako zastępca szefa jednego z oddziałów sztabu. Kapitulacja Niemiec 8/9 maja 1945 r. zastała W. F. Arsienowa w Austrii. Poddał się Brytyjczykom, trafił do obozu jenieckiego, po czym został wydany Sowietom. Udało mu się zbiec z wagonu kolejowego na terytorium Rumunii, gdzie ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Porfirij Michajłow. Znalazł na krótko pracę w magazynach zaopatrzeniowych Armii Czerwonej. Następnie przedostał się do Austrii jako obywatel rumuński Lukian Deosescu, ale w 1946 r. został tam aresztowany przez funkcjonariuszy Smiersza. 16 grudnia 1947 r. po procesie skazano go na karę 10 lat łagrów. Jednakże 14 marca 1952 r.