Dmitrij Pietrowicz Konczałowski, ros. Дмитрий Петрович Кончаловский (ur. w Charkowie, zm. 10 czerwca 1952 w Paryżu) – rosyjski, a następnie radziecki historyk starożytności i wykładowca akademicki, filolog i tłumacz, propagandzista antysowiecki i współpracownik Cerkwi prawosławnej podczas II wojny światowej, emigracyjny naukowiec i pisarz.
Życiorys W 1902 r. ukończył studia historyczno-filologiczne na uniwersytecie w Moskwie. Kolejne dwa lata spędził na studiach na uniwersytecie w Berlinie. Po powrocie do Rosji zaczął wykładać historię średniowieczną na uniwersytecie moskiewskim. Brał jako ochotnik udział w I wojnie światowej. Od 1918 r. wykładał na uniwersytetach w Moskwie, Mińsku i Smoleńsku. W 1921 r. bolszewicy zakazali mu nauczania. Zamieszkał w Możajsku pod Moskwą, zajmując się tłumaczeniami. W 1923 r. napisał książkę o Hannibalu pt. Annibał. W latach 1924–1925 pracował jako redaktor techniczny w państwowym wydawnictwie ZSRR. Od 1929 r. uczył języka niemieckiego i łacińskiego w moskiewskich szkołach wyższych. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r. pozostał na terenach okupowanych. Pod pseudonimem „profesor D. P. Soszalski” podjął pracę dla sztabu operacyjnego Reichsleitera Alfreda Rosenberga w Smoleńsku, prowadząc propagandę antysowiecką i zajmując się tłumaczeniami. W 1942 r.