zaangażował się w działalność cerkwi prawosławnej na okupowanych terenach radzieckich. Wszedł w skład grupy inteligentów smoleńskich, zorganizowanych przy soborze Zaśnięcia Matki Bożej, która pod koniec marca 1943 r. została przekształcona w komitet eparchialny ds. oświecenia religijnego. W ramach kursów dla ludności cywilnej prowadził wykłady z historii prawosławia. W lipcu 1944 r. ewakuował się do Niemiec. Zamieszkał w Berlinie, a następnie w Hamburgu. Po zakończeniu wojny przebywał w obozie dla dipisów. W październiku 1947 r. wyjechał do Francji. Uzyskał tytuł doktora Honoris Causa uniwersytetu w Oksfordzie. Publikował do pism uniwersyteckich artykuły o starożytnym Rzymie. W 1969 r. została wydana pośmiertnie jego książka pt. „Puti Rossii: razmyszlenija o russkom narodie, bolszewizmie i sowriemiennoj cywilizacyi”, zaś w 1971 r. „Wospominanija i piśma: ot gumanizma k Christu”. W 1977 r. ukazał się zbiór jego artykułów i prac pt. „Duchowyj mir D. P. Konczałowskogo”.
Przypisy
Bibliografia Российское зарубежье во Франции 1919-2000, 2008
Linki zewnętrzne Biografia prof. Dmitrija P. Koczałowskiego (jęz.