Po powrocie do Sosnowca podjął w październiku 1919 pracę w kopalni Hrabia Renard, wstąpił także do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Był również działaczem w klasowym związku zawodowym. W sierpniu 1926, zagrożony aresztowaniem, wyjechał do Francji, gdzie podjął pracę w kopalni Beraudiere w Ricamarie. Niedługo po przyjeździe do Francji rozpoczął działalność w Confédération générale du travail unitaire, a kilka miesięcy później także w Komunistycznej Partii Francji. W sierpniu 1927 został aresztowany. Ponieważ groziło mu wydalenie, często zmieniał odtąd pracę i miejsce pobytu, nie zaprzestał jednak swej działalności. Ponownie prawo pobytu uzyskał dopiero w 1936 i zamieszkał w Saint-Chamond, gdzie znalazł zatrudnienie w fabryce. Jako członek Komunistycznej Partii Francji działał w Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom, Towarzystwie Przyjaciół ZSRR i Zarządzie Okręgowego Koła Przyjaciół Dziennika Ludowego. Brał udział w organizowaniu pomocy dla Republiki Hiszpańskiej. 10 lutego 1941 został aresztowany przez Niemców i uwięziony w obozie w Le Vernet, a po czterech miesiącach wysłany do Niemiec na przymusowe roboty. W lipcu 1942 uciekł do Francji i działał w ruchu oporu. W czerwcu 1943 roku ponownie został aresztowany.