Ponieważ ciężko zachorował, został zwolniony z obozu z nakazem pobytu w Saint-Chamond, gdzie był pod stałą kontrolą. Był współzałożycielem Polskiej Partii Robotniczej we Francji.

W 1944 został uwolniony przez partyzantów i udał się do szpitala na operację żołądka. Po wyjściu ze szpitala podjął się działalności politycznej i w grudniu 1944 został wybrany na I Zjazd Polonii Francuskiej. We wrześniu 1945 roku został skarbnikiem Organizacji Pomocy Ojczyźnie w Paryżu. W grudniu 1945 uczestniczył w I Zjeździe Polskiej Partii Robotniczej w Warszawie. W lipcu 1946, na I Zjeździe Polskiej Partii Robotniczej we Francji wszedł w skład Komitetu Obwodowego PPR we Francji, którego został skarbnikiem. W maju 1948 wraz z rodziną powrócił do Polski, gdzie powierzono mu stanowisko burmistrza Mirska. Od 1 stycznia 1949 do marca 1950 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Mirsku. Przez kolejne trzy miesiące pracował w Komitecie Powiatowym PZPR w Lwówku Śląskim, a następnie został przewodniczącym Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Środzie Śląskiej.

W 1949 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.. Otrzymał też Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.