Wojciecha Mrozowicza, w 2003 roku został wydany drukiem.
Historia Arnoszt z Pardubic, późniejszy pierwszy arcybiskup praski, spędził swoje dzieciństwo w Kłodzku, gdzie jego ojciec, będący namiestnikiem ziemi kłodzkiej, wysłał go do miejscowej szkoły joannitów. Jak wspominał w swoich późniejszych wspomnieniach, w Kłodzku doznał objawienia maryjnego, które stało się dla niego w późniejszym okresie inspiracją do zakładania klasztorów oraz akcji dobroczynnych. Faworyzował przy tym zakony zdecentralizowane, głównie kanoników regularnych. Kłodzko zostało ogłoszone świętym miejscem Matki Bożej, a lokacja klasztoru kanoników regularnych w tym mieście miała miejsce 25 marca 1349 roku w dniu objawienia Maryi. Materialna część tej fundacji została zrealizowana rok później. 5 lutego 1350 roku starosta kłodzki Albert von Crenwicz zatwierdził kupno dóbr przez Arnoszta, które ten, wspólnie ze swoimi braćmi Wilhelmem (Vilém) i Smilem, na południowo-zachodnim stoku góry Fortecznej, poniżej kłodzkiego zamku, w 1349 roku ufundował klasztor i kolegiatę. Za 718 marek zakupił od braci Renza i Mikołaja von Glaubitzów dobra ziemskie w Szalejowie Dolnym, w Starkowie i w Żelaźnie.