Poszukiwano też innych metod rozwiązania konfliktu niż tylko zakończenie go zwycięstwem jednej ze stron i wyniszczenia odmiany konkurującej. W 1907 r. po raz pierwszy pojawiła się idea powstania nowej, uniwersalnej odmiany języka nazywanej samnorsk (wspólny norweski). Oficjalnie cele przeprowadzonej w 1907 reformy były cztery: Narodowy – zrzucenie pozostałości duńskich Językowy – ułatwienie zapisu i upodobnienie go do wersji mówionej Edukacyjny – ułatwienie nauki Społeczno-polityczny – duńska pisownia była postrzegana jako czynnik utrudniający awans społeczny dzieciom z biedniejszych rodzin
Tymczasem walka odmian języka zataczała coraz szersze kręgi. W 1911 r. teatr w Oslo wystawił komedię Gabriela Scotta pt. Wieża Babel. Opowiada ona o małym norweskim mieście, w którym władzę przejęli mieszkańcy mówiący nynorsk, zamierzający wyrżnąć wszystkich sprzeciwiających się tej wersji językowej. Sztuka kończy się tym, iż zwolennicy nynorsk zabijają się nawzajem, bo nie mogą ustalić nazwy kraju: Noregr, Thule, Ultima, Ny-Norig, czy Nyrig. Podczas prezentacji tej sztuki co najmniej raz wybuchła awantura na widowni.