W 1911 r. w szkole w mieście Kristiansund wydano zarządzenie, że nauczanie ustne ma się odbywać w tej odmianie języka, jakiej używa się w formie pisemnej na danym terytorium (w tym przypadku był to riksmål). Nauczyciel Knut Grimstad odmówił zastosowania się do niego, tłumacząc, iż władze norweskie nie mają prawa narzucania jakiejkolwiek wersji językowej. Posiłkował się przy tym instrukcją z 1878 r., która mówiła, że uczeń ma być uczony w języku maksymalnie zbliżonym do wersji, której używa. Grimstada zmuszono do przeprosin za formę protestu, niemniej jego przypadek był dyskutowany w parlamencie w 1912 r.
Początki idei języka samnorsk thumb thumb thumb thumb|Używanie języków nynorsk i bokmål w szkołach w gminie Bergen w latach 1945, 1970, 1992 i 2010. Kolor niebieski oznacza bokmål
Pierwszy projekt utworzenia pannorweskiego języka opublikowano w 1907 r., choć samo pojęcie pojawiło się już pod koniec XIX w. Dopiero jednak w 1916 r., wraz z powstaniem organizacji Østlandsk Reisning, zaczęto intensywniej działać w tym kierunku.