Niedługo po wybuchu II wojny światowej poślubił tancerkę i choreografkę Ruth Sorel. Ze względu na jej żydowskie pochodzenie oboje zmuszeni byli opuścić okupowaną Polskę w 1940. Choromański spędził siedemnaście lat na emigracji – najpierw w Brazylii, potem w Kanadzie. W Montrealu Ruth prowadziła szkołę baletową, Choromański cierpiał jednak na niemoc twórczą. Po powrocie do kraju w 1957 zaczął pracować ze zdwojoną siłą. Niemalże co roku wydawał nową powieść, nie spotykał się jednak z zainteresowaniem krytyków. Czuł się osamotniony i odrzucony. Zmarł nagle 24 maja 1972. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 17B-5-30)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Ruth Sorel-Choromańska zmarła w Warszawie 1 kwietnia 1974.
Twórczość thumb|220px|Portret M. Choromańskiego St.I. Witkiewicza (1930)
Ekranizacje
Zazdrość i medycyna, reż. Janusz Majewski, 1973 Schodami w górę, schodami w dół, reż. Andrzej Domalik, 1988 Horror w Wesołych Bagniskach, reż. Andrzej Barański, 1995
Zobacz też Henryk Worcell
Przypisy
Bibliografia Marek Sołtysik, Świadomość to kamień: kartki z życia Michała Choromańskiego. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989 Andrzej Konkowski, Michał Choromański.