Stefan Bratman-Brodowski pseud. Florian, Floriański (ur. 27 lipca 1880 w Warszawie, zm. 27 października 1937 w Moskwie) – działacz Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), dyplomata sowiecki, członek Rewolucyjnej Rady Wojennej Polski w 1919 rokuAndrzej Nowak, Polska i trzy Rosje. Studium polityki wschodniej Józefa Piłsudskiego (do kwietnia 1920 roku), Kraków 2008, s. 97..
Syn właściciela drukarni Joachima. Z zawodu technik elektromonter. Od 1903 był członkiem SDKPiL, początkowo działaczem zarządu Czerwonego Krzyża, a od 1905 działaczem Komitetu Zagranicznego SDKPiL. 1905/1906 prowadził Biuro Zarządu Głównego SDKPiL i pomagał w wydawaniu "Czerwonego Sztandaru", następnie przez pół roku był sekretarzem Komitetu Zagłębiowskiego SDKPiL, potem został członkiem Komitetu Łódzkiego SDKPiL. Od 1907 był sekretarzem ZG SDKPiL. Pod koniec 1908 na konferencji grup zagranicznych SDKPiL w Zurychu został sekretarzem Biura Sekcji Zagranicznych SDKPiL (do 1912). Od 1910 pełnił funkcję sekretarza Biura Zagranicznego SDKPiL. W 1912 został członkiem ZG SDKPiL. Był reprezentantem ZG SDKPiL w rozmowach z przedstawicielami PPS-Lewicy w czerwcu 1914 w Krakowie w sprawie połączenia obu partii.