W czasie I wojny światowej działał najpierw w Wiedniu, potem w Zurychu. Od maja 1916 był przedstawicielem ZG SDKPiL w Rozszerzonej Międzynarodowej Komisji Socjalistycznej, a w latach 1917–1918 sekretarzem Komitetu Emigrantów w Szwajcarii. W listopadzie 1918 przybył do Moskwy, wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) - (RKP(b) i został skierowany do pracy w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych RFSRR (Narkomindieł). Od stycznia do marca 1919 współpracował z Centralnym Komitetem Wykonawczym (CKW) grup Komunistycznej Partii Robotniczej Polski w Rosji sowieckiej. Później został członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Armii Litewsko-Białoruskiej (późniejszej 16 Armii). Był komisarzem Zachodniej Dywizji Strzelców. 25 czerwca 1919 brał udział w zebraniu Polaków-komunistów, które poparło misję Juliana Marchlewskiego w rokowaniach polsko-sowieckich. Od lipca 1919 był zastępcą przewodniczącego Komisji Normowania w Ludowym Komisariacie Komunikacji RFSRR. Od września 1919 do maja 1920 był sekretarzem Biura Polskiego KC RKP(b), a od maja do lipca 1920 - zastępcą członka tego Biura. Następnie został skierowany do służby w sowieckiej dyplomacji, najpierw jako sekretarz i radca przedstawicielstwa sowieckiego w Bernie, później w Berlinie.