Regulamin dyscyplinarny z 1977 roku zniósł karę aresztu ścisłego, pozostawiając karę aresztu. Polegała ona na pozbawieniu ukaranego wolności, a stosowana była "dopiero po wyczerpaniu innych łagodniejszych środków dyscyplinarnych, w tym co najmniej po dwukrotnym ukaraniu karą podlegającą wpisowi do karty kar". Od tej zasady można odstąpić w razie rażącego naruszenia dyscypliny. Ponowna karę aresztu można było wykonać dopiero po upływie tylu dni, ile wynosiła poprzednia kara aresztuRegulamin dyscyplinarny Sił Zbrojnych PRL; Szt. Gen. 792/76; s. 52-53.
Żołnierzom odbywającym karę aresztu wyznaczano codziennie zadania wymagające, w ciągu 10 godzin na dobę, intensywnej i użytecznej pracy fizycznej. Żołnierze, którzy brali udział w zajęciach szkoleniowych (np.podchorążowie WSO) mieli obowiązek pracy w wymiarze do czterech godzin w ciągu doby. Z żołnierzami zasadniczej służby wojskowej, których nie wyznaczono do pracy, prowadzono szkolenie ze znajomości regulaminów oraz praktyczne zajęcia z musztryRegulamin dyscyplinarny Sił Zbrojnych PRL; Szt. Gen. 792/76 s. 88. Żołnierzy niewyznaczonych do pracy wyprowadzano raz na dobę na 50-minutowy spacer.
Ukarani żywieni byli według należności "Z" lub "MN".
Uwagi
Przypisy