Esperantysta thumb|Polscy poeci esperanccy. Od lewej: Stanisław Braun (Wiktor Elski), Stanisław Karolczyk (Eska), Antoni Grabowski, A. Hinz (?), Włodzimierz Pfeiffer. Znał dobrze języki: niemiecki, francuski i rosyjski, a także esperanto. Do ruchu esperanckiego przystąpił w 1908 wraz ze swymi przyjaciółmi: Stanisławem Karolczykiem i Stanisławem Braunem. Zaliczany był do czołowych i najaktywniejszych esperantystów w kraju. Był członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Esperantystów w Łodzi oraz delegatem Powszechnego Związku Esperantystów w Genewie. Liczne artykuły o Polsce i Łodzi tłumaczone przez niego drukowane były w „Pola Esperantisto” i „Heroldo de Esperanto”Słownik biograficzny esperantystów polskich, Golec Józef, Cieszyn – Sopot 2010, s. 172..
Od 1 sierpnia 1914 prowadził kronikę Łodzi i ruchu esperanckiego w mieście, spisaną w języku esperanto („Kronika łódzkiej esperancji”). Jej rękopis, w tomach 1-8, przechowywany jest w Bibliotece Uniwersytetu Łódzkiego.
Fotograf Łodzi thumb|Cerkiew św. Olgi przy ulicy Piramowicza w Łodzi na zdjęciu Włodzimierza Pfeiffera